Olifanten knallen en apen vuurwerk

Sri Lanka is de laatste bestemming van onze reis. En wat is het een prachtig land met ontzettend lieve mensen! Het was echt veel mooier en leuker dan dat we vooraf hadden gedacht. Vooraf hadden we ons ingebeeld voornamelijk op het strand te vinden te zijn, maar uiteindelijk zijn we eerst 3 weken in de binnenlanden geweest.

Sri Lanka heeft voor ons een soort haat-liefde verhouding over zich heen. Richting het noorden zijn er relatief weinig toeristen en slaap je veel in homestays, kleinschalige hotelletjes bij mensen op het terrein. Deze zijn weer heerlijk basic. Een dun lakentje om onder te slapen (dus geen dekbed), soms enkel koud water en heel basic eten. Ik weet nog dat ik op een ochtend wakker werd in mijn spijkerbroek in bed, ik vond het lakentje te koud. Maar wat kon ik er van genieten om daarna onder de koude douche te stappen en mijn haren met een simpel stukje zeep te wassen. Want shampoo was er niet bij de homestay. De ongemakken waarbij je even denkt: zo simpel kan het leven ook zijn. Tegelijkertijd kun je ontzettend verlangen naar weer een dekbed en warme douche. Dat bedoel ik een beetje met haat-liefde. De simpelheid is heerlijk, maar tegelijkertijd verlang je naar anders.

De kleinschaligheid van de hotels zorgden er voor dat je dicht bij de mensen en het lokale leven was. En wat zijn de mensen in Sri Lanka vriendelijk! Onze eerste dagen hadden we flink wat regen, wegens La Nina en de combinatie met klimaatverandering. Maar dat hield ons niet tegen er leuke dagen van te maken. "Music please" en "Hey ho, let's Go!" waren de vaste uitspraken van GIel en Art als we weer in een tuktukje stapten. We zijn in Anuradhapura begonnen vanuit waar prachtige stuppa's te bezoeken waren. En een rondje in de regen eromheen rennen was geen straf. Op de eerste droge dag zijn we naar het Wilpattu NP gegaan. Dat we vanwege het natte seizoen enkel wat hertjes, pauwen en kippen hadden gezien maakten ons niet uit. We genoten alle vier van de safari en het avontuur. En wisten jullie trouwens dat pauwen konden vliegen?

Vanuit Anuradhapura zijn we naar Sigiriya gegaan. Een heel mooi plaatsje met een hele relaxte sfeer. Daar staat de bekende leeuwenrots. Deze zou je kunnen beklimmen, maar wij waren tevreden met het zicht op de rots en dus maakten we een wandeling. Plots ging het heel hard regenen en werden we bij mensen naar binnen geroepen. Heel de familie kwam even kijken. We kregen thee en koekjes. Wij kunnen echt genieten van dit soort momenten. Na de bui liepen we verder en kwamen we mensen die aan het werk waren in het veld tegen. Ze waren zoete aardappelen aan het oogsten en Giel en Art mochten even meehelpen. Dat ze daarna nogal onder de modder zaten maakten niet uit. De eigenaar legden ons van alles uit over alle groenten die daar verbouwd werden. Ook liet hij zijn huis zien. Echt heel basic. Hij sliep niet beneden, maar in een boomhut. Ik mocht er naar toe klimmen, maar ik vond de ladder te spannend. We hadden al meer van dit soort woningen gezien. Zij slapen hoog vanwege olifanten die mogelijk van hun oogst komen snoepen. Hij legden ook uit dat de knallen die we af en toe hoorden er waren om olifanten af te schrikken. Want niemand wil natuurlijk zijn oogst verliezen. 

De volgende ochtend waren wij er vroeg uit, samen met 2 andere Nederlanders die we hadden leren kennen gingen we weer op safari. Dit keer om olifanten te spotten. En deze keer met succes! Het was een hele gezellig ochtend! We zijn in Sri Lanka sowieso heel veel Nederlanders tegengekomen, alsof heel Nederland Sri Lanka weet te vinden. 

Helaas was ons hotel in Sigirya volgeboekt en dus gingen we door naar het volgende plaatsje: Dambulla. Hier zaten we ook weer in een leuke homestay en hebben we een tempelgrot bezocht. Ook hier hadden we bezoek van aapjes bij het hotel. Ze zitten hier overal in Sri Lanka. Maar ten opzichte van Thailand zijn de apen hier niet aggresief. Ze worden niet gevoerd door de mensen en blijkbaar is er apenvuurwerk om ze weg te houden. In Dambulla hebben we een mooie grottempel bezocht en zijn we de volgende dag alweer doorgegaan naar Kandy.

Kandy was een grotere stad en wij kozen er voor om een half uur buiten de stad te verblijven. Wat was het daar prachtig! We zaten in een huisje bij een heel oud koliniaal pand. De medewerkers waren hier super behulpzaam, vriendelijk, maar ook nog lekker kneuterig. Iedere avond hebben ze weer heerlijke currsies voor ons gemaakt. Zelf gaan wij het thuis ook nog proberen, want wij hebben een kookles gehad op 1 van de eerste dagen. 

Het hotel was via kleine weggetjes met weinig verkeer te bereiken. We kozen er voor om wat tempels in de omgeving te verkennen met een tuktuk. We kwamen helemaal tot rust: rijstvelden, thee plantages en palmbomen. De mensen bij de lokale tempels waren ook ontzettend vriendelijk. Ze vonden het leuk dat wij kwamen kijken en maakten speciaal voor ons de deur open, met enorme sleutels. 

Na een aantal heerlijke rustige dagen in Kandy vervolgenden we onze reis naar Nuwara Eliya. We hadden geluk en hebben heerlijk weer gehad met een lekker warm zonnetje. Het kan hier namelijk koud zijn, omdat het zo hoog ligt. Giel en Art waren al goed gewend aan wandelen en dus hebben we een aantal prachtige wandelingen door de theevelden gemaakt. Het was echt heel mooi! Heel bijzonder wel: Het leven was hier nog simpeler en mensen hadden hier weinig geld. En dat terwijl het vol staat met thee plantages en thee het drankje is dat het meest wordt gedronken naast water. Dan zou je zeggen dat deze mensen toch echt te weinig betaald krijgen. 

Vanuit Nuwara hebben we trein genomen naar Ella. Dit zou een hele mooie treinrit zijn. Wij hadden pas vrij laat geboekt en konden enkel nog tickets kopen voor de trein om 15:40. Helaas had de trein bijna 2 uur vertraging en konden wij voornamelijk in het donker van de rit genieten, haha. Achja, we hadden al zo veel gezien! Helaas pindakaas deze keer.

Ella had opeens een hele andere sfeer. Een poolclub, swing, zipline, alles er op en er aan. Blijkbaar gaan veel mensen naar Sri Lanka voor de kust en pikken dan een paar dagen Ella mee. Maar los van de extra commerciële setting vonden wij het prachtig. We verbleven weer in een leuke homestay en hebben bij een simpel restaurantje gegeten met uitzicht op de "Nine arch bridge". 

We waren inmiddels al veel langer in de binnenlanden dan vooraf gedacht en waren toe aan het strand. Onze eerste plaats was Tangalle, waar prachtige rustige stranden waren, en we hadden een heerlijk zwembad bij het hotel. Vanuit de kust zijn we nog een dag op en neer naar Colombo gegaan, omdat er een jaarlijks festival bij een tempel was. Heel bijzonder om een optocht van dansers en olifanten mee te maken. Mensen in Sri Lanka zijn groot geworden met olifanten, zoals wij groot zijn geworden met paarden. Wij zijn niet van mening dat het prettig voor de olifanten is om in deze optocht mee te lopen en de rest van het het jaar onder een afdakje bij een tempel te staan. Maar het hoort bij hun cultuur en ik denk dat dit nog enkele generaties duurt voordat er veranderingen komen. Zo hebben wij in Europa ook nog genoeg te doen op andere vlakken. 

We zijn onze reis geëindigd in Dickwella in een homestay aan de kust. Het strand was hier mooi breed en bij vloed kwam het water tot voorbij de strandbedjes. Dat maakten het zorgeloos spelen voor de kids. Helaas zijn wij door omstandigheden eerder terug gevlogen en hebben we Nick en Anouk, met wie we de reis eigenlijk zouden afsluiten, op een paar uur na niet meer gezien. Een ander einde dan gepland, maar dat doet niets aan alle momenten die we wel hebben gehad. Want wat hebben we veel moois met elkaar beleefd!